Waar zijn die vleugels gebleven, Gwendolyn?

http://www.demorgen.be/opinie/waar-zijn-die-vleugels-gebleven-gwendolyn-a2463024/

Geachte voorzitter,
Beste Gwendolyn,

642x999_8016764We spraken elkaar kort dit weekend, op de Stedendag van Open Vld in Kortrijk. U gaf daar een korte, enthousiasmerende speech over de kracht van steden en hoe die steeds meer de motor van de verandering blijken te zijn. ‘Goesting’ kwam ook aan bod. Liberalen hebben er zin in en leiden voorop. Bovendien, u weet het wel nog, in 2014 hebben we samen campagne gevoerd – ik schreef zelfs mee aan het programma – met een boodschap die bol stond van het vooruitgangsoptimisme. Mensen hebben vleugels, weet u nog?

Hoewel ik een grote believer van uw voorzitterschap blijf, moet er mij toch iets van het hart. Ik vind deze teneur niet meer terug in ons nationale discours. We verschuiven steeds meer naar een onnatuurlijk hoekje, zeker als het over de asiel- en vluchtelingencrisis gaat. Onze maatschappijvisie ter zake verliest het keer op keer van de strategie. De volgende verkiezingen zijn toch pas in 2018?

Open Vld is een progressieve, liberale partij. Wij zetten de toon in menig ethisch, economisch en maatschappelijk dossier. Ons trackrecord mag gezien worden. We mogen er zelfs wat vaker naar verwijzen, wat mij betreft. Progressief (en liberaal) staat niet gelijk met naïef. Gelijke kansen betekent gelijke plichten. Vrijheden stoppen waar vrijheden van anderen worden beknot. Iedereen moet de handen uit de mouwen steken en is gelijk voor de wet.

Maar progressief betekent wél dat we aan de kar trekken, geloven in elkaar en onszelf én de veranderende maatschappij proberen te verzilveren in opportuniteiten. Stilstaan is achteruitgaan, toch?

Uiteraard duwt de asiel- en vluchtelingencrisis ons in een uitzonderlijke situatie. Alle zenuwen staan strak gespannen. Zowel die van de man in de straat als die in de Wet- en Melsensstraat.

Mensen zijn inderdaad ongerust en kijken naar ‘de politiek’ voor oplossingen en inzichten. De populistische wij-zij-boodschappen zijn simpel te verwoorden en te interpreteren. Het is makkelijker te pleiten voor grenscontroles én een speciaal (onwettig) statuut voor vluchtelingen, dan te verwijzen naar het feit dat migratie onze vergrijzing kan helpen verzachten en dat een (voormalig) asielzoeker met een job evenveel bijdraagt als u en ik. Het is comfortabeler om de ongenuanceerde uitspraken, over het aantal mensen dat de conflictgebieden ontvlucht, te herhalen dan Kenneth Roth, de directeur van Human Rights Watch, te quoten.

Nochtans toont die man met duidelijke cijfers dat er in het verleden veel ergere periodes zijn geweest: onder meer tijdens de Tweede Wereldoorlog of het conflict in Bosnië. Ook zet hij het het aantal vluchtelingen, 350.000, netjes af tegenover de totale Europese bevolking van een half miljard. 0,07 procent!

Iedereen weet dat er een probleem is met de uitgaven in de sociale zekerheid, maar dat probleem bij de vluchtelingen leggen is gewoon fout. De kosten van de kinderbijslag voor erkende vluchtelingen bedragen in ons land 6 miljoen euro, op een totaal van 6 miljard.

Mevrouw de voorzitster,
U en ik zijn groot voorstander van samenvallende verkiezingen. Dat geeft ons een ongeziene periode zonder electorale besognes. Laat ons die rust benutten om onderbouwde en structurele oplossingen aan te reiken. En bovenal, laat ons deze aanpak duidelijk uitleggen aan ieder die erom vraagt. We hebben nog drie jaar om dit te doen, op het Vlaamse niveau zelfs vier. Een politieke eeuwigheid.

Sommige partijen zijn enkel bezig met strategie. Met politieke recuperatie. Rechts afdekken door zwarte ballonnetjes op te laten, gestuwd door tegenvallende peilingen. Wij toch niet? Wij proberen net het tegenovergestelde, wij plaatsen alles in het juiste perspectief en bieden langetermijnoplossingen aan. Er is maar één liberale partij in de regering, één ideeënpartij en die heeft het vizier op morgen en overmorgen. Die geeft de mensen vleugels.

Leave a Comment