De top aftoppen

Hier is mijn opinie stuk, 29/01/2014, De Standaard

Gisteren trok GO! – het gemeenschapsonderwijs – aan de alarmbel. Steeds meer schoolfacturen blijven onbetaald. Een objectieve wake-up call. Spijtig genoeg vergezeld door emotionele clichés én een mirakeloplossing.

De top aftoppenIk schotel u enkele uitspraken voor: “een rijk kind is nu beter af dan een arm kind”, “scholen weigeren rapport door openstaande facturen”, “zowat 600 scholen schakelen incassobureaus in om onbetaalde facturen in te vorderen”,… Eén voor één zorgden deze weetjes voor een brok in de keel. Maar geen nood, dé oplossing werd ook aangereikt: ‘de invoering van de maximumfactuur voor het secundaire onderwijs.’ Opgelost, godzijdank, we kunnen weer rustig slapen.

Nee. Zo werkt het niet. Een maximumfactuur invoeren is drastisch maar allesbehalve efficiënt en verstandig. Het is net als een hakmes bovenhalen tijdens een chirurgische ingreep. Daar gebruikt men beter aangepaste, verfijnde tools voor.

Signpost3Heel wat scholen zullen door een maximumfactuur ambitieuze en leerrijke projecten, plannen én dromen mogen opbergen. Een voorbeeld. Een tijd terug bracht het kabinet Smet redelijk geruisloos het MICTIVO-rapport uit. Dit belangrijk 5-jarige rapport, geschreven door de universiteiten van Gent en Leuven, is dé ICT monitor voor het Vlaamse onderwijs. Het meet de mate waarin ons onderwijs gebruik maakt van technologie en nieuwe ontwikkelingen. Het rapport concludeert onder andere dat ‘ICT een belangrijkere plaats verdient in ons onderwijs’, ‘dat scholen die inzetten op ICT hier hoofdzakelijk hun werkingsmiddelen moeten voor aanspreken’, en dat ‘elke school nu zelf beslist of ze ICT als een prioriteit zien.’ Een heel pak scholen investeren vandaag erg bewust in technologie (laptops, tablets, iPads, smartbords, …). Ze zijn ervan overtuigd dat ze daardoor beter en toekomstgerichter kunnen onderwijzen. Deze scholen vragen van hun leerlingen (in casu de ouders) een bijdrage om dit alles te bekostigen. Zo zijn er scholen die leerlingen verplichten een laptop aan te kopen om les te volgen. Deze wordt dan maandelijks afbetaald (tussen de 10€ en 15€ per maand). Door deze groepsaankopen krijgen de leerlingen trouwens een toptoestel aan de beste prijs. Wil dit zeggen dat er leerlingen zijn die geen toestel krijgen omdat ze dit niet kunnen betalen? Uiteraard niet! Voor deze leerlingen (3%-5%) wordt dit opgevangen door een soort ‘schoolfonds’ gevuld door activiteiten, serviceclubs en andere bewonderwaardige initiatieven. De ‘duurste’ afstudeerrichting in het secundair onderwijs is trouwens dat van haartooi of kapster. Scharen, borstels, pruiken, … zijn erg duur en moet men (dus meestal opnieuw de ouders) zelf bekostigen.

Signpost1Met een maximumfactuur gaan wij scholen – die met de beste en meest innovatieve middelen en toepassingen willen werken – verplichten het anders te doen. Scholen die top willen zijn, aftoppen. Hak, hak en gebeurd? Een betere oplossing is dat de Vlaamse regering samen met de scholen een ‘solidariteitsfonds’ opricht. Een ‘pot’ die de facturen betaalt van diegene die écht niet kunnen. En waarom niet, een fonds (in plaats van een incassobureau) die adequaat onderzoekt welke facturen niet betaald kunnen én welke niet betaald willen worden. Kortom, een oplossing op maat en geen hakmes.

ARNE VANDENDRIESSCHE

Voorzitter Open Vld Kortrijk